Nasi klienci niejednokrotnie napotykają na istotne dylematy, związane ze skutkami podatkowymi, podejmowanych przez nich decyzji. Jednym z ważnych problemów dla osób prowadzących jednoosobowe działalności gospodarcze jako osoby fizyczne, jest kwestia rozliczania kosztów podatkowych z tytułu posiadania dwóch samochodów osobowych. Skoro działalność jest jednoosobowa i jest prowadzona bez zatrudniania pracowników, istnieje obawa, że fiskus mógłby podważyć wydatki poniesione na drugi samochód osobowy. Czy w związku z powyższym można posiadać dwa samochody dla potrzeb prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej? Postaramy się pokrótce rozjaśnić ten problem na przykładzie.

Zaliczanie wydatków na drugi samochód osobowy do kosztów uzyskania przychodów – dlaczego to ważny problem?
Przykład stanowiska organu podatkowego w sprawie drugiego samochodu osobowego
Osobny limit kosztów dla samochodów osobowych dla leasingu i transakcji wykupu – czy to możliwe?
Znaczenie interpretacji podatkowych – krótkie przypomnienie

 

Zaliczanie wydatków na drugi samochód osobowy do kosztów uzyskania przychodów – dlaczego to ważny problem?

Przez samochód osobowy, przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumieją (z pewnymi wyjątkami) pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Głównym aspektem interesującym podatników w kontekście samochodów osobowych jest możliwość zaliczania kosztów z nimi związanych w poczet kosztów uzyskania przychodów.

Co do zasady kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych enumeratywnie w przepisach ustawy o PIT. Oczywiście z samego aktu, że dany koszt nie jest wymieniony w katalogu kosztów, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, nie wynika jeszcze że dany koszt może być uznany za koszt uzyskania przychodów. Aby można go za taki uznać, musi on zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów bądź zachowania lub zabezpieczenia przychodów.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydaje się kluczowa z tego względu, że dochód podlegający opodatkowaniu w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) jest wypadkową przychodów i kosztów ich uzyskania. Dochodem ze źródła przychodów jest co do zasady osiągnięta w roku podatkowym nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Obniżenie dochodu wiąże się w oczywisty sposób z obniżeniem wysokości podatku do zapłaty. Zwiększenie straty, również może przynieść istotne korzyści w postaci zmniejszenia podatku do zapłaty w przyszłości. Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Straty z lat ubiegłych w rozliczeniach podatkowych

Skoro już wyjaśniliśmy jak istotna jest kwestia zaliczania kosztów do kosztów uzyskania przychodów, nie trzeba wyjaśniać dlaczego tak istotnym problemem dla przedsiębiorcy, który wykonuje jednoosobową działalność gospodarczą jest możliwość zaliczenia do nich kosztów związanych z drugim samochodem osobowym. Brak takiej możliwości istotnie zwiększałby kwotę zobowiązania podatkowego z tytułu PIT lub zmniejszał możliwą do odliczenia w przyszłości stratę podatkową.

 

Przykład stanowiska organu podatkowego w sprawie drugiego samochodu osobowego

Pewien podatnik, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie indywidualnej praktyki lekarskiej, złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w jego sprawie. Wskazał, że w ze względu na konieczność przemieszczania się, samochód jest niezbędnym narzędziem, umożliwiającym mu prowadzenie działalności. Wnioskodawca posiadał jeden samochód, ale rozważał wzięcie w leasing operacyjny kolejnego, który również miałby wykorzystywać dla celów  prowadzenia działalności. Nie był jednak pewien, czy w jednoosobowej działalności mógłby posiadać dwa samochody (a konkretniej czy będzie mógł traktować koszty związane z drugim samochodem jako koszty uzyskania przychodów).

Zakup drugiego samochodu miałby według wnioskodawcy uchronić i zabezpieczyć przed utratą przychodów jego obecne źródło przychodów. Umowa kontraktowa zobowiązywała go do terminowego stawiennictwa w pracy. Spóźnienie lub niedotarcie na dyżur lekarski wiązałyby się z nałożeniem kary finansowej, a warunki drogowe lub awaria pojazdu nie mogłyby być przyczyną absencji w pracy. Podatnik dojeżdżał jednak do pracy kilkadziesiąt kilometrów, w związku z czym uznał za zasadne posiadanie dwóch samochodów. Według niego przepisy nie zabraniają takiej sytuacji.

W świetle powyższego, podatnik zadał następujące pytania (z pełnym opisem stanu faktycznego możesz zapoznać się w Systemie Informacji Podatkowej):

  1.   Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat leasingowych dotyczących drugiego samochodu osobowego wykorzystywanego w jednoosobowej działalności gospodarczej, zgodnie z limitami wydatków wynikającymi z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącymi wartości leasingowanego samochodu (w proporcji do limitu wartości 150 000 zł)?
  2. Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z utrzymaniem i eksploatacją drugiego samochodu osobowego, przy założeniu użytku, tzw. mieszanego?

 

Zdaniem wnioskodawcy drugi samochód osobowy wykorzystywany w działalności gospodarczej, z wydatkami zaliczanymi do kosztów podatkowych, na zasadach wskazanych w przedstawionym przez niego opisie zdarzenia przyszłego, zabezpiecza jedyne źródło jego przychodów. Wskazał on również na brak ograniczeń prawnych, co do liczby samochodów osobowych których przedsiębiorca może używać dla potrzeb wykonywania jednoosobowej działalności gospodarczej. Wydatki na drugi samochód nie znajdują się bowiem w katalogu tzw. negatywnych kosztów uzyskania przychodów, czyli kosztów, które nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Stanowisko organu podatkowego w sprawie drugiego samochodu podatnika

Organ podatkowy przychylił się do stanowiska prawnego podatnika, w odniesieniu do opisanego przez niego zdarzenia przyszłego.

Na uwagę zasługują wskazane przez organ zasady zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Jak wskazuje w interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej:

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Organ stwierdził również, iż:

Brak jest przeszkód prawnych, aby podatnik w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywał kilka samochodów osobowych, o ile jest to uzasadnione rodzajem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Jeżeli zatem charakter prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej (np. jej rozmiar, sposób wykonywania usług) uzasadnia wykorzystywanie w tej działalności gospodarczej dwóch środków transportu (samochodów), to, co do zasady, wydatki związane z tymi pojazdami – w ustawowych granicach – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Warto zwrócić uwagę, że Dyrektor KIS nie wskazał tu na możliwość dowolnego zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wszystkich wydatków na drugi i kolejny samochód. Wskazał on bowiem, że musi być to uzasadnione. Rodzaj i charakter działalności determinują możliwość zaliczenia wydatków na dany samochód do kosztów uzyskania przychodów. Takie zaliczenie musi również mieścić się w granicach określonych przepisami prawa.

Organ wydał korzystną dla wnioskodawcy interpretację, wskazując, że co do zasady nie ma przeszkód w posiadaniu drugiego samochodu w jednoosobowej działalności gospodarczej. Podatnik musi jednak potrafić wykazać, że jest to konieczne w jego przypadku, zgodnie z omawianymi wcześniej zasadami zaliczania kosztów do kosztów uzyskania przychodów.

 

Osobny limit kosztów dla samochodów osobowych dla leasingu i transakcji wykupu – czy to możliwe?

Podatników zainteresowanych zaliczaniem wydatków na samochody do kosztów uzyskania przychodów zaintryguje być może także inny problem.

 Koszty związane z samochodami są ograniczone. Podstawą ograniczenia tych kosztów jest kwota graniczna w wysokości 150 tys. zł (w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym jest to 225 tys. zł). Jeden z podatników wystąpił z wnioskiem o interpretację indywidualną, w której spytał organ m.in. o to, czy limit 150 tys. zł może naliczyć osobno dla leasingu (czynsz inicjalny i raty miesięczne) oraz osobno dla transakcji wykupu.

Nie wdając się w tym krótkim artykule w niuanse skomplikowanej argumentacji prawnej w tej konkretnej sprawie, polecamy lekturę tej interpretacji, gdyż  organ wydał pozytywną dla podatnika interpretację indywidualną w jego sprawie. Inni podatnicy mogą wykorzystać ją jako swego rodzaju inspirację, która może przynieść im korzyści na gruncie podatków dochodowych. Z interpretacją, o której mowa można zapoznać się na stronie Systemu Informacji Podatkowej.

 

Znaczenie interpretacji podatkowych – krótkie przypomnienie

Analizując indywidualne interpretacje podatkowe musisz pamiętać, że są one wydawane na wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. Korzystania z interpretacji indywidualnych chroni wnioskodawcę przed negatywnymi skutkami działań podjętych zgodnie z wydana interpretacją. Są one specyficznym rodzajem wykładni prawa, który daje wnioskodawcy ochronę prawnopodatkową. Nie stanowią one jednak źródła prawa.

Musisz również pamiętać, że stosowanie się do interpretacji wydanej dla innego podmiotu, nie ochroni Cię, nawet jeśli stan faktyczny i stan prawny są identyczne. Co prawda w pewnych sytuacjach można skorzystać z analogicznej ochrony w przypadku zastosowania się w danym okresie rozliczeniowym do utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów Krajowej Administracji Skarbowej, jednak wykazanie tego, że taka praktyka jest utrwalona i zastosowano się do niej, może nie być tak łatwe jak się początkowo zdaje.

Z pewnością jednak nie można powoływać się na wydawane w indywidualnych sprawach innych podmiotów pojedyncze interpretacje i liczyć na ochronę prawnopodatkową w związku z korzystaniem z nich. Swoją drogą jest to o tyle nierozsądne, że nawet przy założeniu, że w identycznym stanie faktycznym i prawnym organ musiałby wydać identyczną interpretację (a założenie takie jest jedynie pobożnym życzeniem), to w praktyce rzadko zdarza się, aby stany prawne i faktyczne były jednocześnie naprawdę identyczne.

W związku z powyższym, należy pamiętać, że zarówno przytoczone tu przykłady interpretacji, jak i inne interpretacje indywidualne mogą stanowić pewną wskazówkę, jednak chcąc korzystać z ochrony prawnopodatkowej, którą daje zastosowanie się do interpretacji indywidualnej, należy wystąpić o taką interpretację we własnej sprawie. Więcej na temat interpretacji prawa podatkowego przeczytasz w artykułach Czym są interpretacje i objaśnienia podatkowe?  oraz Jaką ochronę dają podatnikom interpretacje i objaśnienia podatkowe?

 

Podsumowanie

Podatnicy, którzy chcą korzystać z dwóch samochodów osobowych dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, mogą spróbować wystąpić o interpretację indywidualną w podobnej sprawie jak opisywana tutaj. Interpretacje indywidualne obowiązują co prawda w konkretnych sprawach, jednak zastosowana w opisywanej tu sprawie argumentacja, wydaje się dość uniwersalna. Oczywiście podatnik nie musi występować o taką interpretację, jeśli jest pewien, że prawidłowo zalicza do kosztów uzyskania przychodów wydatki na drugi samochód. Interpretacja rozciąga jednak nad podatnikiem, który się do niej zastosował dodatkowy parasol ochronny, w razie sporów z fiskusem.

Prawidłowe rozliczanie kosztów podatkowych, jest jednym z podstawowych problemów, przed którymi staje każdy przedsiębiorca. Powierz profesjonalistom swoje rozliczenia w tym zakresie. Zadzwoń do nas już dziś lub umów się na bezpłatną konsultację w dogodnym dla Ciebie terminie.

Napisz do nas!


Wykaz źródeł

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa., Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926, ze zm.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych., Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350, ze zm.

Interpretacja indywidualna 0113-KDIPT2-1.4011.982.2020.2.MGR, wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 9 marca 2021 r.

Interpretacja indywidualna 0115-KDIT3.4011.651.2020.1.KR, wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 7 grudnia 2020 r.

Data ostatniej aktualizacji artykułu: